Kwispelt de hond of zijn staart?

In 1997 kwam de zwarte komedie “wag the dog” uit in de bioscopen. De hoofdrollen waren voor de geweldige Robert De Niro en Anne Heche. De film gaat over een Hollywood-filmregisseur die helpt bij het produceren van een valse oorlog om de aandacht af te leiden van het seksschandaal van een president. Geloof het of niet, maar in hetzelfde jaar kende het seksschandaal tussen Monica Lewinsky en president Bill Clinton ook zijn hoogtepunt. Toeval? Neen, wij geloven niet in toeval. De Romeinse dichter Juvenalis bedacht de term “panem et circenses,” ‘brood en spelen’, om het fenomeen te beschrijven van een publiek dat te veel wordt afgeleid door entertainment. Hij noemde het als een civiele verloving. 

Het boek Conspiracy door Ryan Holiday beschrijft het verhaal van hoe miljonair Peter Thiel jarenlang poogde Gawker (een overbekende blog in de VS over bekende mediafiguren) ten val te brengen nadat het een artikel publiceerde waarin hij hem als homo uitte. Hij huurde een geheimwerker in om klachten tegen Gawker te kunnen verkrijgen tot het punt dat ze een mogelijke rechtszaak konden doordrukken. Uiteindelijk vonden ze er een met Hulk Hogan die Gawker vervolgde voor het vrijgeven van een privétape zonder toestemming. Gawker vocht terug door te proberen Hogan te begraven met juridische kosten en vertragingen. De samenzwering van Thiel is gelukt omdat Gawker nooit wist dat een miljardair jarenlang vuil over hen had verzameld en de rechtszaak (miljoenen dollars) tegen hen privaat financierde. Gawker vocht dus nooit de juiste strijd … 

Nu onze quote, de hond kwispelen, is om iets van ondergeschikt belang primair te laten worden. Het is om af te leiden en bezig te houden. Het is moeilijk om te identificeren waar we worden afgeleid en hierdoor missen we het grotere geheel zonder dat we het beseffen. Het zou iets groots en complexs kunnen zijn – dingen die traditioneel complottheorieën worden genoemd. Waarschijnlijker is echter dat in onze dagelijkse levens de afleiding meer onschadelijk is. Het is als het Facebook-bericht dat begint over één onderwerp, maar al snel verandert in een debat over een niet-gerelateerd onderwerp door de derde opmerking. Hoe zit het met grote gemeenschapsproblemen die nooit ter discussie kunnen worden gesteld, omdat een tertiair debat de eigenlijke discussie altijd lijkt te negeren? Subhanallah, is dat niet wat we vandaag de dag constant ervaren? Is dat niet waar moslims zo dikwijls bij betrokken zijn? 

Vele moslims kwispelen de hond door de verantwoordelijkheid telkens naar andere te verschuiven. Tevens verliezen velen er zich zo fel in dat ze zich zelf erin verliezen. Brood en spelen … Spiritueel denk ik spontaan aan deze aajah:

Iedere ziel zal de dood proeven. En voorwaar, pas op de Dag der Opstanding zullen jullie je beloning volledig ontvangen. En slechts degene die van de Hel weggehouden wordt en het Paradijs binnengeleid wordt heeft waarlijk succes. En het wereldse leven is slechts een misleidende genieting. (3:185) 

Onze dagelijkse sleur is overweldigd door alles wat we online bijhouden. Zonder een pauze te nemen, zullen we nooit in staat zijn om op te staan ​​en het grote geheel te zien weerspiegelen:

Wat doe ik dat ik denk dat belangrijk is, maar eigenlijk een afleiding kan zijn? 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *