Ho Ho Ho ! Kerstmis en bekeerd, wat nu?

Ieder jaar weer komt rond deze tijd dezelfde discussie boven water op Facebook en andere fora. De mufti´s en de mujtahidien zijn niet te tellen. Google wrijft zich weer in de handen bij zoveel ijver van zovele moslims en moslima´s die uit zogenaamde vroomheid die arme bekeerlingen moeten waarschuwen tegen het vieren van Kerstmis bij hun familieleden, die verschrikkelijke veelgodenaanbidders!

Alle gekheid op een stokje, toen ik bekeerde was Kerstmis net achter de rug. Ik had een jaar lang de tijd om dan geconfronteerd te worden met dit heet hangijzer: ´Kan ik als moslim nu nog Kerstmis vieren bij mijn familie? Kan ik hen feliciteren met hun feestdagen? Wat als ze mij een kerstcadeau geven?´ 

Dit en andere vragen zijn voor vele bekeerlingen een prangende vraag. Maar moet het eigenlijk een dilemma zijn of maken anderen er misschien een issue van? Zorgen anderen ervoor dat er maar een bel aan het luiden is? Zorgen anderen ervoor dat er misinformatie rondgaat? Zorgen anderen ervoor dat er zoveel sociale druk is vanuit hun cultuur dat dit een taboe lijkt?

Al het licht ging uit in de kamer en iedereen werd stil. Dan kwam het magische moment dat mijn moeder de stekker in het stopcontact stak en dan gebeurde het! Lichtjes in rood, groen, blauw, wit en geel die elkaar afwisselden. De decoratie was glitter en glamour en het geheel was magisch. Dit is wat zovele bekeerlingen hun hele leven hebben ervaren als kind. Sommige hebben het nog gedaan als vader en moeder. Ja Kerstmis, het waren hoogdagen bij ons thuis. Geschenken, familie en buren die langs komen, heerlijke maaltijden en meer van dat fraais. Wij hadden het thuis nooit breed met een vader die vroeg overleden was en mijn moeder die alleen voor 7 kinderen moest zorgen! Maar Kerstmis, dat moest een feest zijn! Ik vergeet de warmte van die periode nooit, dus ook nu niet als toegewijde moslim met zijn fouten en gebreken zoals we ze allemaal hebben.

Nu is het logisch dat mensen die in landen wonen waar dit fenomeen nooit heeft plaats gevonden, waar men nooit deze gevoelens heeft gekend vanwege bepaalde festiviteiten, dat zij dat niet vieren. Het is immers niet van hun. Zelfs in het westen zullen er genoeg mensen zijn die geen geloof aanhangen en om een of andere reden of principes, vieren ze ook geen Kerstmis. Erger wordt het als er gelovigen zijn die dit vroeger wel deden en vanwege hun bekering plots hard en koud staan tegenover hun familieleden en zeker wanneer ze Kerstmis vieren. Hoe komt het toch dat men plots geen begrip meer kan opbrengen voor iets wat men zelf zoveel gedaan heeft. Net zij zouden er begrip voor moeten hebben dat je niet zomaar je familie opzij kan schuiven op zulke momenten.

Voor we verder gaan wil ik eerst duidelijk maken dat ik geen pleidooi hou voor het vieren van Kerstmis als moslim en dat we met zijn allen rond de kerstboom gaan zitten en bij het zien van de eerste sneeuwvlokjes, spontaan ´Dreaming of a white Christmas´ uit volle borst gaan zingen met de hele familie. Niets van dat, maar mensen die beweren dat men je bloedeigen ouders niet kan bezoeken met Kerstmis, dat men een daad van haraam stelt, dat is volledig tegen de geest van Islam in! Vanwaar komen deze mensen die dit beweren? Laten we eerlijk zijn, het zijn geleerden die nooit deze traditie gekend hebben. Het zijn geleerden die in landen wonen waar Kerstmis even vreemd wordt aanzien als een dwerg op een basketbal plein. Het zijn geleerden die nooit buiten hun eigen grenzen zijn getreden. Het zijn geleerden die nooit met bekeerlingen in aanraking komen. Het zijn hoofdzakelijk diezelfde geleerden die ook haraam roepen als een vrouw auto rijdt. Het zijn dezelfde geleerden die beweren dat als een vrouw alleen in huis is dat ze de airco niet mag aanzetten …

Alleen is het zo dat er voor iedere geleerde die het verboden heeft er een andere is die het wel toestaat. Er is namelijk genoeg research gedaan over dit issue en vele grote geleerden staan het wel toe en onderbouwen dit evenzeer met sterke motieven. Weliswaar zijn er restricties, uiteraard zou ik zeggen. Laten we dan nu eens kijken wat deze restricties zijn en wat de motivatie is van deze geleerden in de desbetreffende zaak.

Ten eerste moeten we duidelijk zijn dat je als moslim niet kan deelnemen aan de religieuze rituelen. Daar is iedereen het mee eens. We gaan dus niet mee naar de nachtmis en lezen niet mee uit de bijbel en er is geen wees gegroetje … Maar eigenlijk moeten we het hier zelfs al niet meer over hebben. De meeste van deze geleerden hebben immers ook vastgesteld dat Kerstmis een evolutie heeft gemaakt van een religieus feest naar een cultureel gebeuren waar het samenkomen van familie centraal staat. Het is een moment waar de meeste familieleden eindelijk nog eens tijd maken voor elkaar. Vele bekeerlingen verstaan dit en zullen dit bevestigen. Zelfs de meeste mensen die vanuit een ander geloof bekeren zullen dit ook beamen en hebben er begrip voor. De enigen die hier blijkbaar maar geen begrip voor kunnen hebben zijn deze geleerden die blijkbaar alleen fataawah met haraam kunnen geven over zaken waar ze geen ervaring mee hebben en die volledig buiten hun leefwereld ligt. Nochtans is het zo dat iemand die een fatwah uitspreekt, net zeer goed op de hoogte moet zijn van de zaak waar hij zich over uitspreekt. Dat betekent in dit geval dat de geleerde eigen moet zijn met de gewoontes en cultuur van de betreffende mensen.

Er blijft echter een groot probleem met deze mensen. Tevens is het ook het probleem dat de zogenaamde moslim vanuit geboorte onmogelijk kan vatten. Het zijn deze typische zaken die bij bekeerlingen horen. Ondanks het feit dat wij een nieuw geloof aanhangen, dat wij wel moeite doen om andere talen te leren die islam gebonden zijn, dat wij ons wel onderdompelen in de cultuur van andere landen en ondanks het feit dat een bekeerling heel veel nieuwe zaken adopteert in zijn leven, onze familie blijft echter! Ondanks het feit dat onze familieleden dikwijls geen vreugdedans begonnen zijn vanwege onze beslissing blijven het wel je ouders, je broer of zus en wat ze ook denken of misschien zeggen in het begin, ze houden van jou! Ze willen je op zijn minst niet kwijtspelen en je leren begrijpen!

De mooiheid van Islam is net dat ondanks het feit dat we een nieuw geloof hebben, een nieuwe en andere manier van leven, we moeten degenen die met ons zijn opgegroeid, degenen die ons jaren hebben opgevoed en slechts het beste wilden voor ons, niet uit ons leven bannen! Het verbreken van de familiebanden is zelfs een zware zonde in Islam! Ja, zelfs al vinden zij Islam maar niets.

Dr. Jamal Badawi, een eminente geleerde van deze tijd en lid van de ´Europese raad van Fataawah en onderzoek (ECFR)´ en tevens lid van het ´Fiqh Council North America´ zei het volgende hierover:

Deelname aan niet religieuze aspecten van Kerstmis zoals het samenkomen van families bij het diner is toegestaan. Goedheid tegenover de ouders en familie zonder zijn geloof te verloochenen is een islamitische plicht.

Het is een ideaal moment om op gepaste tijd te praten over je geloof en om je familie iets meer begrip te laten krijgen van Islam, zijn aanbidding en gewoontes. Het is het ideale moment om te antwoorden op vragen waarmee ze zitten.

Tevens is het zo dat als het gaat over het feliciteren en groeten van anderen en het geven van geschenken, dat dit zelfs een aangemoedigde sunnah is van onze profeet Muhammad ṣallallāhu 'alayhi wa sallam (peace and blessings of Allāh be upon him). Nee, we beweren niet dat de profeet ṣallallāhu 'alayhi wa sallam (peace and blessings of Allāh be upon him) kerstgeschenken bracht naar zijn christelijke medemens in Medina. Wat we wel weten is dat Allah ons het volgende zei:

En wanneer jullie met een groet worden begroet, groet dan met iets beters dan deze (groet) terug, of beantwoord het (op een gelijke wijze). Voorwaar, Allah brengt alles in rekening. [note] 4:86 [/note]

Bovendien is het zo dat de Europese Raad van Fataawah en onderzoek zegt dat als ´niet moslims´ jou feliciteren met de islamitische feesten dat het dan zo goed als een plicht wordt om hen terug te feliciteren met hun feesten. Je feliciteert hen niet omdat je akkoord bent met hun geloof of hun religieuze aanbiddingen maar gewoon uit menselijke beleefdheid!

Verder zegt het ECFR over het krijgen en geven van geschenken dat dit niet verboden is zolang het geen geschenken zijn die duidelijk als haraam gekend staan zoals, niet halal voedsel en alcohol … Hun motivatie is even simpel als duidelijk. De Profeet ṣallallāhu 'alayhi wa sallam (peace and blessings of Allāh be upon him) nam immers de geschenken aan die hij kreeg van koningen en andere leiders van bepaalde landen.

Ik zal besluiten met de opinie weer te geven van Sheikh Yoesuf Al Qardaawie, een zeldzame parel van kennis uit deze tijd. Hij heeft zich specifiek toegelegd op de problematiek van westerse moslims. Daaronder dus ook deze zaak, het bijwonen van het kerstfeest voor bekeerlingen bij hun families. De Sheikh merkt terecht op dat er onderscheid moet zijn tussen niet moslims die de moslims niet bestrijden en tussen moslims die Islam wel bestrijden. Ik denk dat de meeste van onze ouders behoren tot de eerste categorie. Trouwens met bestrijden wordt ook echt letterlijk bestrijden bedoeld en niet gewoon afkeurend staan tegenover Islam. Allah zegt:

Allah verbiedt jullie niet om degenen die jullie niet bestrijden in de godsdienst en jullie niet uit jullie huizen verdrijven, goed en rechtvaardig te behandelen. Voorwaar, Allah houdt van de rechtvaardigen. [note] 60:8 [/note]

Allah verbiedt jullie slechts om degenen die jullie bestrijden in de godsdienst en jullie verdrijven uit jullie huizen, en die (anderen) helpen om jullie te verdrijven, als helpers te nemen. En wie hen als helpers neemt, zij zijn dan de onrechtplegers. [note] 60:9 [/note]

Wanneer men dus hoffelijk is en hen een vriendelijk woord of geschenk geeft, betekent dit niet dat men hun onwaarheid aanvaard of dat men instemt met hun ongeloof. Het is dus slechts de goede omgang die eigen is aan Islam die dit opgedragen heeft. Zoals we eerder al zeiden, zegt de Sheikh ook dat het zeker moet indien zij jou gefeliciteerd hebben met onze feesten. Het getuigd van grofheid, ruwheid en hardvochtigheid die een moslim niet betamen om deze toenadering van mensen tegemoet te treden met een nors gezicht, fronsend en het evenement negerend. Dit geeft het beeld dat de moslim (en daarmee Islam), mensen afstoot en daarmee berokkent men zonder twijfel schade aan Islam. Vooral in deze tijden waarin de aanval op Islam heviger wordt, waarin deze als gewelddadig wordt neergezet en de oproepers tot Islam als terroristen worden aanzien. Met deze houding zouden we de tegenstanders van Islam net de argumenten geven om onze religie en ummah te belasteren. [note] Fiqh Al Aqallijjaat [/note]

Allah zegt dus in het eerst genoemde vers dat men hen met goedheid en rechtvaardigheid moet behandelen. Rechtvaardigheid betekent gerechtigheid en goedheid betekent overvloedige vrijgevigheid en deugdzaamheid. Dit staat boven gerechtigheid. Gerechtigheid is dat je krijgt waar je recht op hebt. Goedheid is dat je een deel van je recht opgeeft. Rechtvaardigheid of gerechtigheid is dat je een persoon zijn recht geeft en daar niets van afdoet. Goedheid houdt in dat je hem meer dan zijn recht geeft uit deugdzaamheid en overvloedige vrijgevigheid.

Voor degenen die in het andere vers vernoemd worden, zij zijn als Quraish. Ze hebben de moslims uit hun huizen verdreven en met alle middelen bestreden. Het is dus wat de Boodschapper van Allah ṣallallāhu 'alayhi wa sallam (peace and blessings of Allāh be upon him) en zijn metgezellen hebben meegemaakt. Hebben wij dit al meegemaakt met onze families?

Bovendien wanneer Allah ´goedheid´ vernoemd, is dit ter aanduiding van het grootste recht waar aanspraak op gemaakt kan worden bij de mens – na het recht op Allah -, namelijk ´goedheid voor de ouders´. Zowel Al Bukhaarie en Muslim hebben overgeleverd op gezag van Asmaa bint Abie Bakr, dat zij naar de profeet Muhammad ṣallallāhu 'alayhi wa sallam (peace and blessings of Allāh be upon him) kwam en zei:

O Boodschapper van Allah, mijn moeder kwam bij mij langs terwijl zij een veelgoden aanbidster is. Zij wil graag contact met me houden en geschenken brengen. Mag ik contact met haar houden? Hij antwoordde: ´´Houd contact met je moeder.´´

Zo zijn er vele voorbeelden aan te halen. Een aanbidder van de zon zei een keer tegen Ibn Abbaas raḍyAllāhu 'anhu (may Allāh be pleased with him), ´´Vrede zij met u.´´ Ibn Abbaas antwoordde: ´´Vrede zij met u en de genade van Allah.´´ Enkele van zijn gezellen zeiden: ´´Zegt u tegen hem: ´en de genade van Allah?´ ´´ Hij, Ibn Abbaas zei: ´´Leeft hij niet in de genade van Allah?´´

Hoe kunnen wij mensen van Islam laten houden en hen uitnodigen of dichterbij willen brengen met ongemanierdheid? Dit is totaal niet wat Islam voorstelt en heeft niets te maken met de manier van onze profeet Muhammad ṣallallāhu 'alayhi wa sallam (peace and blessings of Allāh be upon him). Hij ṣallallāhu 'alayhi wa sallam (peace and blessings of Allāh be upon him) had gedurende de hele Mekkaanse periode van vervolging goede manieren en was edelmoedig in de omgang met de ongelovige veelgoden aanbidders. Dit alles ondanks het feit dat ze hem kwaad deden en tegen hem en de metgezellen samenspanden.

Op deze manieren zouden we nog een tijd kunnen doorgaan, maar ik besluit met de volgende woorden van onze geliefde profeet ṣallallāhu 'alayhi wa sallam (peace and blessings of Allāh be upon him) die alle andere woorden overbodig maakt:

De meest volmaakte gelovigen qua geloof zijn zij die de beste manieren hebben. [note] overgeleverd door Ahmad, Aboe Daawud, Ibn Hibbaan en Al Haakim [/note]

 

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *