De relevantie van onze moskeeën en verenigingen

Een van de voordelen van meertalig zijn, is het vermogen om zich te vermengen met diverse moslimgemeenschappen. Het stelt een persoon in staat gemeenschappelijke problemen van de verschillende moslimgemeenschappen te observeren. Een opvallende waarneming is dat ondanks dit gegeven een positieve samenwerking in deze tijd nog steeds als moeilijk ervaren wordt. Bovendien moeten we helaas vaststellen dat zelfs deze meertaligheid in het bestuursorgaan van onze moskeeën geregeld afwezig is. Een groter probleem is het ontbreken van de sociale rol in de maatschappij van vele moskeeën. Teveel moskeeën zijn helaas nog altijd niets meer dan een plaats waar gebeden wordt en een vrijdagpreek wordt gehouden. Indien er toch iets anders gedaan wordt dan is dit het klassieke aanbod aan lessen, vooral voor kinderen. 

De sunnah van onze profeet ṣallallāhu 'alayhi wa sallam (peace and blessings of Allāh be upon him) had echter een veel bredere rol in de maatschappij als het op moskeeën aankwam. Toen de profeet Muhammad ṣallallāhu 'alayhi wa sallam (peace and blessings of Allāh be upon him) de eerste moskee in Medina oprichtte, was dit niet alleen bedoeld voor het verrichten van gebeden, maar het was ook een ontwikkelingscentrum voor de gemeenschap voor vele andere sociale, politieke, administratieve en culturele functies. 

Het aspect gemeenschapsontwikkeling is het belangrijkste ingrediënt dat vandaag ontbreekt in moskeeën of islamitische verenigingen. De meeste programma’s in moskeeën of verenigingen bestaan uit lezingen en lessen. Hoewel deze belangrijk zijn, in het jaar 1439ah (2018), is het niet genoeg. Evenementen moeten een praktische invalshoek hebben. Deze auteur heeft bijvoorbeeld onlangs een uitstekende lezing over de halal economie bijgewoond. Hoewel de presentator en de presentatie goed waren, ontbrak het workshopaspect. Dit was niet de fout van de presentator aangezien hij dit wel degelijk wou toepassen. Het aanwezige publiek voelde duidelijk wat schroom om deze workshop aan te vatten. De lezing had een praktische oefening moeten bevatten om van het publiek te leren. Dit zou het tot een echte workshop hebben gemaakt. Toespraken gevolgd door een minimale Q & A zijn goed, maar niet genoeg. Het leert ons echter ook iets over onszelf. Dat de grote meerderheid van moslims niet gewoon zijn om zelf voor zich te denken of om mee te denken. 

Nochtans zijn de meeste moslims tegenwoordig niet alleen geïnteresseerd in de filosofische en theologische aspecten van de islam, maar willen ze de praktische relevantie van het geloof in hun dagelijks leven zien. In een tijdperk waarin de islamofobie-industrie schrikbarend groeit, is dit een uitdagende onderneming, maar een die moet worden aangepakt. Moslims die de zaken van moskeeën en verenigingen beheren, moeten zich realiseren dat programma’s die vandaag in hun centra worden georganiseerd meestal lezingen zijn. Deze bestaan voornamelijk uit het doorgeven van informatie in het ‘informatietijdperk’. Het is alsof je heet water giet op iemand die verdrinkt in een koud zwembad. Lessen over hadj en beleefdheid zijn belangrijk, maar in de omgeving van vandaag moeten moslims weten hoe ze moeten reageren op de dogmatische uitdagingen die feminisme, secularisme en sciëntisme oproepen. Moslims worstelen met zoveel vragen over de praktische implementatie van hun geloof buiten de moskee, buiten de vertrouwde beschermde muren van thuis. 

Lezers die nu zo ver zijn geraakt, kunnen zich afvragen, dus wat stel je precies voor? Het antwoord op deze vraag is veelzijdig. Ten eerste hangt het af van de behoeften van een bepaalde gemeenschap. In sommige gemeenschappen vormen drugs een groot probleem. Als dat het geval is, zou een dergelijke gemeenschap professionele seminaries moeten organiseren met een sterk islamitisch ethos die praktische hulp kan bieden aan mensen die drugs gebruiken. Het is dus een kwestie van te weten wat er leeft in jou omgeving en te zoeken naar de meest dringende noden in jou maatschappij. Dit kan gaan over armoede, jeugd, criminaliteit, armoede, …

Soms kunnen oplossingen voor bepaalde problemen eenvoudig zijn. In een Europese-Turkse gemeenschap constateerde een imam dat in het weekend veel jonge mensen rondhingen op plaatsen die niet geschikt zijn voor het cultiveren van een islamitische persoonlijkheid. Deze imam benaderde regelmatig deze jonge mensen op vrijdag- en zaterdagavond om met hem uit te gaan voor een kopje koffie of een ijsje en besprak dan met hen  verschillende kwesties vanuit een islamitisch perspectief. Hierdoor ontstond een islamitische band tussen de jongeren in een  informele sociale omgeving. De jongeren kregen ook niet constant verwijten te horen maar wel een alternatief! 

Ten tweede moeten programma’s een praktisch aspect hebben dat de mensen de mogelijkheid biedt om actief deel te nemen. Dit kan op verschillende niveaus worden gedaan. Het management kan de vaardigheden van de lokale gemeenschap benutten door workshops over internetgebruik, een testament opstellen, een sollicitatiegesprek voorbereiden, enz. Zelfs bij het geven van maatschappelijk relevante lezingen moet het publiek betrokken worden door vragen te stellen tijdens of na de lezing om te zien of ze begrijpen wat er wordt gecommuniceerd. Dit vergemakkelijkt de interactie en zorgt ervoor dat mensen zich gewaardeerd voelen. 

Een andere belangrijke kwestie die vele moskeeën ondermijnt is de obsessie van het hebben van steeds grotere gebouwen en meer gebouwen. Bijna elke gemeenschap die ik heb bezocht heeft of had een plan om een grotere moskee te bouwen. Waarom hebben we grotere moskeeën nodig als deze het grootste deel van het jaar leeg is? Investeer in het bouwen van ziekenhuizen, hogescholen, bejaardenhulp, daklozenopvang, drugsrehabilitatiecentra, vrouwenopvang, enz. Zulke projecten zouden niet alleen de positieve impact van moslims op de samenleving waarin ze leven aantonen, maar ook de economische impact vergroten en het welzijn van de moslimgemeenschappen op zich. 

De meeste moslims die in niet-moslimlanden wonen missen basisinformatie over het politieke systeem van hun land van verblijf. Er is alleen rudimentaire kennis over hoe het politieke proces werkt en welke krachten het leiden / manipuleren. Tenzij moslims zich bewust zijn van de machtsfracties die het systeem in hun voordeel manipuleren, zullen ze in de marge blijven, ongeacht hoeveel kiezersregistraties men mag organiseren en zelfs deze zijn dikwijls onbekend terrein. Erger wordt het nog als deze generatie is wijsgemaakt dat het stemmen bij verkiezingen haram zou zijn en dat moslims en politiek niet samen gaat! Tegelijk zijn deze personen dezelfde die het hardste klagen over alles wat ze als fout ervaren in de samenleving van het land waar ze wonen. Iedere moslim zou op de hoogte moeten zijn van alle partijprogramma’s van iedere politieke partij en dient zo een onderscheid te maken op basis van menselijke waarden en socio-politieke thema’s.

Tenzij er een duidelijk begrip is van de betrokken kwesties en van de krachten die achter de schermen opereren om een oneerlijk voordeel te verkrijgen, zullen moslims een gemarginaliseerd bestaan blijven leiden. Dit komt vooral omdat moslims in de meeste niet-islamitische samenlevingen zich niet hebben geconcentreerd op praktische manieren om sociaal en politiek relevant te worden zonder te worden gemanipuleerd door de machthebbers. 

De lijst met wat op een praktische manier moet worden gedaan, kan zo eindeloos doorgaan. Elke gemeenschap moet een georganiseerde en gestructureerde methodiek van feedback van haar samenleving hebben om de basisbehoeften van haar directe gemeenschap te begrijpen. We leven in een wereld die op een zeer geavanceerde manier vijandig staat tegenover de islam. Onze reactie op deze uitdagingen moeten ook geavanceerd zijn, maar vooral praktisch! 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *