Soms …

Soms, sluit ik mijn ogen en denk aan hem . Dan probeer ik mij voor te stellen hoe hij eruit zag. Zijn gezicht, de vorm en kleur van zijn ogen en de kleur van zijn huid. Opvallend is dat ik telkens weer één ding in mijn gedachten zie. Het is zijn geliefde lach. Nooit heb ik hem mij voorgesteld zonder deze lach op zijn gezicht. Een lach, puur en onvervalst. Hij was ‘de betrouwbare’, niemand was zo oprecht als hij. Zijn buitenkant was een reflectie van zijn binnenkant, niets was fake. Hij lachte, simpelweg omdat hij echt gelukkig was. Je vraagt je jezelf dan af hoe de meest beproefde man… Read More

Continue Reading